സര്ഗ സമ്മേളനത്തിന്റെ സന്മോഹന വേദി ഉദയ സൂര്യന്റെ പൊന് കിരണങ്ങള് പതികുമ്പോള് വിദ്യലയതിന്റെ അര്ദ്ധ ആലസ്യത്തില് മൗനത്തിന്റെ, മഞ്ഞിന്റെ നൌര്മല്യം മനസിനെ തലോടുമ്പോള് ഇവിടെ വിപ്ലവ ശീലുകള് മുഴാകി നമ്മള് തീര്ത്തത് രണ്ടു ചരിത്രം .ഏകാന്തതിയിലെതൂ പക്ഷി എന്തോ പറയാന് വെംബിയിരുന്നു പക്ഷെ...
അതെല്ലാം അതിന്റെ മൌനത്തില് ഒതുകിയ നിമിഷങ്ങള് ഇനി കടന്നു വരുന്നത് വല്യഒരു സമസ്യ ..അതിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങുന്നു ഞാന് ..എന്റെ നിഴലും ... വിട
ഓര്മകളാണ് പൂക്കുന്ന പൂമരങ്ങള് ..
പുറകോട്ടു നടക്കുമ്പോള് പൂമരങ്ങള് മാത്രം കണ്ടു നടക്കുമ്പോള് നമ്മള് കാല്ചുവട്ടിലെ കരിയിലകള് കാണില്ലാ .
അവരുടെ പേരുകള് ഓര്കില്ല,
കഥകള് കേള്ക്കില്ല
മെല്ലെ മെല്ലെ മറവിയുടെ കരിയിലകള് മൂടി കാലത്തിന്റെ വഴിതരകലില് അവര് അലിഞ്ഞു ചേരും
ഇടകൊരു കാട്ടടികുമ്പോള് ഇലകള് നീങ്ങി വെളിപ്പെടുന്ന ഓര്മപോട്ടുകളില് ചിലരങ്കിലും അവരെ (നമ്മളെ) തിരിച്ചരിഞ്ഞെക്കം
അത്ര മാത്രം
അതിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങുന്നു ഞാന് ..എന്റെ നിഴലും ... വിട .......ഹൃദയപൂര്വ്വം ....
... വിട .......... വിട .......... വിട .......... വിട .......... വിട .......... വിട .......... വിട .......... വിട .......... വിട .......
No comments:
Post a Comment